Nasza strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.
Witamy jest, 23/10/2017 22:36:00 + Twój Profil             
 
 
Via ferrata Bolver-Lugli

Skrót informacji

Pala di San Martino, Cima Vezzana 3192 m.

Piękna, eksponowana ferrata poprowadzona południowo- zachodnimi ścianami Cimon della Pala, otwiera drogę na najwyższy szczyt grupy- Cimon della Vezzana.

Miejsce

Ferrata znajduje się niedaleko miejscowości San Martino di Castrozza, w zachodniej części grupy Pala.


Ferrata jest bardzo trudna, ze względu na ekspozycję oraz spore trudnosci techniczne.

Ocena       5,00

Czas przejścia

warto tu podjechać kolejką z San. Martino (niezbyt drogo)

Col Verde- Cima Vezzana: 3-4h (sama ferrata około 2h)
Cima Vezzana- Col Verde: 3-4h (zejście drogą normalną)

Razem: około 7-8h (z San Martino, z wjazdem/zjazdem kolejką 8-9h)

Noclegi

Rif. Rosetta, biwak Fiamme Gialle, kemping w San Martino (raczej drogi).

Sprzęt

kask + standardowy sprzęt autoasekuracyjny na via ferraty




Oceń

Trudności
Ocena       3,44
Głosy : 16       


Ogólna
Ocena       3,73
Głosy : 11       


Komentarz

Opis trasy i mapka (inne via ferraty)

Masyw Cimon Della Pala z San Martino di Castrozza.
Feratta należy do najciekawszych "dróg żelaznych" w Dolomitach. Przeznaczona jest dla doświadczonych turystów, zwłaszcza tych, którzy cenią sobie wspinaczkę w wielkich, alpejskich ścianach i są odporni na dużą ekspozycję. Cimon della Pala (3184m.), jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów grupy, wysyła na południowy wschód długą, najeżoną wieloma turniami grań. To właśnie ów mur skalny jest świetnie widoczny z San Martino di Castrozza. Ścianą tą prowadzi nasza ferrata. Droga cieszy się ogromną popularnością, do czego przyczynia się niewątpliwie brak długiego, uciążliwego podejścia; stanowi też znakomity cel dla turystów przebywających w San Martino. Dodatkowym atutem ferraty jest to, że po jej pokonaniu możemy wejść na najwyższy szczyt grupy, Cimon della Vezzana. (3194m.), z którego rozciąga się świetny widok.

Na wspinaczkę, obok sprzętu autoasekuracyjnego, należy koniecznie zabrać kask bowiem będziemy wspinać się w
Wspinaczka via-ferratą.
terenie właściwie pionowym, ryzyko uderzenia kamieniem jest więc spore. Początek drogi znajduje się na Col Verde (1965m.), w pobliżu górnej stacji kolejki gondolowej z San Martino. Do tego miejsca można dotrzeć również pieszo, w około półtorej godziny, ale podejście należy do mało ciekawych, wiedzie głównie w lesie, wzdłuż trasy narciarskiej. Z Col Verde ruszamy szlakiem nr 712, początkowo niezbyt długimi zakosami wśród kosówek i alpejskich traw, wyżej po uciążliwych piargach. Ten odcinek stanowi doskonałą rozgrzewkę przed czekającą nas wspinaczką. Po około godzinie marszu stajemy przed ścianą. Początek nie jest trudny - podchodzimy po skalnych półkach, pokonujemy kilka łatwych kominków. Właściwe trudności zaczynają się po kilkunastu minutach: przed nami potężny filar ściany południowo- zachodniej. To najciekawszy a zarazem najbardziej wymagający odcinek. Droga wiedzie teraz ściankami i kominkami, skała jest bardzo pewna a wspinaczka przyjemna. Od czasu do czasu pokonujemy krótkie i nietrudne, ale dość eksponowane trawersy. Cały czas towarzyszy nam stalowa lina. Dużą zaletą jest brak nadmiernej ilości sztucznych ułatwień - prętów, stopni, klamer itp.. Użyto ich właściwie tylko w tych miejscach, gdzie są niezbędne. To sprawia, że czasami musimy szukać najlepszych stopni i chwytów - przez to wspinaczka staje się jednak bardziej wciągająca i emocjonująca.

Na wysokości około 3000 metrów dochodzimy do grani, a właściwie do wcięcia w grzbiecie - koniec zasadniczych trudności. Ostatni widok na San Martino i przechodzimy przez przełączkę z której w kilka minut docieramy do kapsuły biwakowej - Fiamme Gialle (3005m.). Znajduje się ona na piarżystym stoku, pod kopułą szczytową Cimon
Charakterystyczny żółty kolor skał na via-ferracie.
della Pala. Z tego miejsca możemy od razu rozpocząć zejście w kierunku schroniska Rosetta (2572m.), szlakiem nr 716. Jeżeli zamierzamy natomiast wejść na Cimon della Vezzana, idziemy prosto na przełęcz del Travignolo (2952 m.) i stamtąd rozpoczynamy podejście. Początkowo ścieżka wiedzie długim trawersem, którym wychodzimy na skalisto - piarżystą grań, opadającą spod szczytu. Nią kierujemy się w stronę wierzchołka. Ostatni odcinek jest dosyć żmudny, pokonuje się go zwykle resztką sił ale wysiłek rekompensuje naprawdę wspaniała panorama ze szczytu. Szczególnie interesująco prezentuje się stąd pustynny krajobraz płaskowyżu Altipiano oraz szczyt Cima della Fradusta (2939m.), z charakterystycznym, niewielkim lodowczykiem. Warto spojrzeć również w stronę przeciwną, w kierunku Passo Rolle (1972 m.)- jak na mapie widać stąd zabudowania, znajdujące się na przełęczy. W zimę można tu poszaleć na nartach, rozkoszując się znakomitymi widokami na najwyższe szczyty Pali. Wejście na wierzchołek Cimon della Vezzana zajmuje (wraz z przejściem ferraty) około 3-4 godzin. Na przełęcz del Travignolo schodzimy tą samą drogą. Z siodła wiedzie do schroniska Rosetta szlak nr. 716, często wykorzystywany jako normalna, łatwiejsza droga podejściowa na Cimon Vezzana. Wiedzie on doliną dei Cantoni, wciśniętą między grań południowo- wschodnią Cimon della Pala a grzbiet opadający spod Cimon Vezzana. W górnych partiach często zalega sporo śniegu, możemy więc iść albo wprost po płatach albo obejść je skałami. Na wysokości około 2600 metrów opuszczamy dolinę dei Cantoni, szlak zwraca się w kierunku południowo zachodnim. Czeka nas jeszcze krótkie podejście pod przełęcz Bettega (2667), a stamtąd schodzimy do schroniska Rosetta lub Col Verde. Zejście ze szczytu do Col Verde zajmuje 3-4 godziny,a do schroniska Rosetta- 2-3 godziny.

Mapka



Strony przygotował Michał Kalisz
Regulamin Cookies
Ciekawe strony o górach
Beskidy - Noclegi, Kwatery - Ustroń, Szczyrk, Wisła         Góry w Polsce