Nasza strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.
Witamy jest, 23/10/2017 22:38:18 + Twój Profil             
 
 
Wejście na Marmoladę

Skrót informacji

Marmolada, Punta Penia - Marmolada 3343 m.

Popularna, bardzo dobrze ubezpieczona via ferrata na najwyższy wierzchołek Dolomitów

Miejsce

Ferrata znajduje się w centrum Dolomitów na zachodnie grani Marmolady.


Ferrata jest trudna ze względu na dużą wysokość, oblodzenia, i lodowiec którym się poruszamy. Dodatkowe utrudnienia mogą sprawić warunki pogodowe.

Ocena       4,50

Czas przejścia

P. dei Fiaconi - F. Marmolada: 2h
Rif. Contrin - F. Marmolada: 2-3h

Malga Ciapela - Rif. Falier 2h
Rif. Falier - P. Ombretta 2-2.5
P. Ombretta - F. Marmolada 1h
Forc. Marmolada- Punta Penia: 2h

Razem: do 2 godzin, powrót od 5-7h (zależy od wariantu)

Z Malga Ciapeli bezpośrednio wejście i zejście w jeden dzień praktycznie nieosiągalne (dla zwykłych turystów).

Noclegi

biv. Marco Dell Bianco (ok 2700m.), Rif. O.Falier (za zgodą można rozstawić na noc namiot - niektórzy nawet nie zwijają), Malga Ciapela (kemping), Rif. Contrin, Pian dei Fiacconi.

Sprzęt

kask+ standardowy sprzęt autoasekuracyjny na via ferraty+ ciepłe ubranie (zalecane)




Oceń

Trudności
Ocena       3,23
Głosy : 30       


Ogólna
Ocena       4,67
Głosy : 30       


Komentarz

Opis trasy i mapka (inne via ferraty)

Lodowiec Marmolady widziany z Lagazuoi (2752 m).
Punta Penia (3343m.) to najwyższy wierzchołek ogromnego masywu Marmolady. Na szczyt prowadzi tylko jedna droga turystyczna - popularna i bardzo dobrze ubezpieczona ferrata, pokonująca zachodnie ramię góry. Droga ta nie jest bardzo trudna technicznie, doskonale nadaje się dla doświadczonego turysty. Należy jednak pamiętać, że trasa wiedzie na wysokości ponad trzech tysięcy metrów, w przypadku załamania pogody możemy się więc znaleźć w sytuacji bardzo nieprzyjemnej, a nawet niebezpiecznej! Trzeba więc właściwie ocenić warunki atmosferyczne (można zapoznać się z prognozami na najbliższe godziny w schronisku lub miejscowości z której startujemy), nie zaszkodzi też zaopatrzyć się w rękawiczki i czapkę, tym bardziej, że na grani zachodniej na ogół mocno wieje, utrudnieniem może być często także oblodzenie. W pobliżu samego szczytu droga zahacza o lodowiec, posiadanie raków i czekana na ogół nie jest konieczne, najczęściej idziemy po miękkim śniegu, wydeptaną ścieżką. Sama ferrata jest dosyć monotonna: bardzo duża liczba ubezpieczeń, nieraz możemy odnieść wrażenie, że przesadna; natomiast w przypadku zejścia w trudnych warunkach dodatkowe klamry, pręty, wykute stopnie mogą okazać się niezwykle pomocne.

Schronisko O.Falier (2074m.)
Na drogę warto wyruszyć wcześnie rano, bowiem pogoda psuje się zwykle po południu. Jeżeli startujemy z Pian dei Fiacconi (2625m.) to wycieczka nie jest bardzo duża (718 metrów przewyższenia); natomiast jeżeli zaczynamy ze schroniska Contrin (2015 m.) to musimy pokonać 1330 metrów w pionie; zaś z miejscowości Alba 1900 metrów!!! W przypadku drugiego wariantu jest to wycieczka o charakterze naprawdę alpejskim. Istnieje też dobra droga podejściowa pod via-ferratę od drugiej strony masywu. Wychodzimy wtedy z miejscowości Malga Ciapela (ok. 1400m.) i poprzez schronisko O.Falier (2074m.) oraz Passo Ombretta (biv M.d. Bianco ok 2700 m.) możemy podejść prosto pod via ferratę na przełączkę Forcella Marmolada.

Początek ferraty znajduje się na przełęczy Forcella Marmolada (2896m.). Jest to wybitne obniżenie głównej grani Marmolady, znajdujące się między szczytami Punta Penia i Gran Vernel (3205m.). Siodło to można osiągnąć na dwa sposoby. Pierwszy, łatwiejszy i zdecydowanie częściej wybierany to, z wspomnianego już, Pian dei Fiacconi. Na samo Pian dei Fiacconi możemy wjechać bardzo oryginalnym wyciągiem gondolowym z nad Lago di Fedaia (tu znajduje się parking płatny dla samochodów) lub podejść niezbyt ciekawym szlakiem nr 606 (około 2 godzin). Ze stacji górnej wyciągu ruszamy w kierunku zachodnim (szlak nr 606), trawersując masyw Marmolady od strony północnej, aż do kotła Sot Vernel, wciśniętego między grań opadającą spod Punta Penia a potężny Gran Vernel. Tu znajduje się niewielki lodowczyk, który na ogół można pokonać bez raków i czekana, choć jest on, szczególnie na dole, pokryty warstwą szklistego, nieprzyjemnego lodu. Warto natomiast mieć kijki teleskopowe- znacznie ułatwiają przejście. Po trudnościach lodowczyka czeka nas jeszcze krótki, ubezpieczony odcinek i jesteśmy na przełęczy (z Pian dei Fiacconi: około 2 godzin).
Pierwsza drabinka klamrowa via Ferraty.
Drugi sposób to podejście ze schroniska Contrin (2015m.): jest to jednak wariant znacznie dłuższy i bardziej męczący. Do schroniska Contrin można dojść z miejscowości Alba, w niecałe 2 godziny (szlak nr 602). Podejście pod samą przełęcz jest niezwykle żmudne, do pokonania mamy 900 metrów w pionie: początkowo idziemy (szlak nr 606) alpejską łąką (świetne widoki na słynną południową ścianę Marmolady), następnie zaczynamy podejście osuwającymi się piargami. Po jakiejś godzinie drogi docieramy do rozgałęzienia- w prawo odchodzi szlak nr 610 na Passo Ombretta (2702m.). W tym miejscu często można spotkać kozice górskie. W pobliżu samej przełęczy szlak biegnie po lewej stronie, przy ścianie: w tym miejscu należy uważać na spadające kamienie! Po około 2-3 godzinach marszu ze schroniska Contrin jesteśmy na Forcella Marmolada - początek ferraty.

Inny sposób dotarcia pod via-ferrtę to opisywany wcześniej szlak z Malga Ciapeli (dojazd autobusem z Caprile kilka dziennie kierunke Passo di Fedaia) gdzie możemy swobodnie dojechac samochodem i pod kolejką Punta Serauta zostawić auto na dużym parkingu. Jeśli chcemy zaoszczędzić 30 minut podejścia mozna pojechać bardzo wąską droga do góry przez teren kempingu oraz gospodarstwa agroturystycznego Malga Gran Pian do drewnianego mostku za który już nie można wjechać i tu pozostawiamy auto. Dalszy szlak biegnie wygodnymi, szerokimi drogami układającymi się w zakosy od czasu do czasupojaiwa się skrót (ale chyba nie warto się męczyć gdyż droga jest bardzo wygodna). Po ok. 1h15m od mostku dochodzimy przez las na łąki Malga Ombretta i poprzez zabudowania pasterskie udajemy się w kierunku schroniska Falier, które osiagamy po około 30 minutach. Szlak biegnie prawym skrajem ogromnej doliny. Można też iśc samym jej dnem, aczkolwiek wydłuży to trochę czas dojścia. W zależności od tego gdzie planujemy nocleg idziemy tego samego dnia wyżęj na Passo Ombretta do biwaku lub zostajemy w schronisku. Dojście do biwaku wydaje się łatwe i szybkie. Niestety szybko nasze złudzenia się rozwiewają i mimo że długi czas widzimy czerwony punkcik biwaku (wśród czarnych skał magmowych) w pobliżu przełęczy, przełęcz i biwak przybliżają się do nas powoli i dopiero za jakieś 2-2.30h od schroniska osiągamy nasz cel. Od biwaku podejście pod via-ferratę jest już nieznakowane i trochę możę być ryzykowne szczególnie jak po ciężkiej zimie ścieżka skrótowa będzie zanikac w piarżyskach. Najłatwiej jest jak nie ma mgły i chmur wtedy widać z okolic biwaku cienką niteczkę naszej drogi, która podąża w kierunku niewidocznej przełęczki Forcella Marmolada. Generalnie droga idzie na stałej wysokości u podnóża ścian Marmolady trawersem przecinającym piarżyska. Po przejściu piarżysk, drogę czasem zagradza stromy płat śniegu, którego pokonanie jest ryzykowne.

Na via ferracie.
Wyjście z głębokiego wcięcia przełęczy ułatwia długa drabina, ułożona z klamer. Po jej pokonaniu idziemy piarżyskiem aż do głównej grani. Wspinaczka ostrzem grani nie jest specjalnie kłopotliwa- cały czas towarzyszą nam ubezpieczenia- czasem bardziej męczące jest nieustanne przepinanie karabinków niż sama wspinaczka. Charakterystycznym elementem drogi są ogromne powierzchnie gładkiej, pochyłej skały; pokonujemy ją za pomocą niesamowicie długich, wydawałoby się niekończących ciągów drabin. Po prawej stronie- urwiska południowej ściany. Na wysokości około 3200 metrów grań staje się szersza, teren bardziej płaski, widoki z każdym krokiem coraz lepsze. Wychodzimy na obszerny wierzchołek (z Forcella Marmolada- 2 godziny), na którym znajduje się budka punktu gastronomicznego (można tu zakupić na przykład gorącą herbatę), nieco dalej metalowy krzyż. Widoki ze szczytu są rzeczywiście znakomite; szczególnie ciekawie prezentuje się stąd masyw Civetty (3220m.), ze słynną północno-zachodnią ścianą oraz potężny Monte Pelmo (3168m.); oryginalnie wygląda też grupa Selli, z, przypominającym piramidę, najwyższym szczytem grupy- Piz Boe (3152m.). Możemy również zobaczyć niższy wierzchołek Marmolady- Punta Rocca (3309m.), z niezbyt pasującym do otoczenia budynkiem górnej stacji kolejki z Malga Ciapela. Jeśli uda nam się dojść rano i widoczność jest dobra i nie naszły jeszce chmury widać ogrom otaczających nas Alp Wschodnich. Po choryzont ciągną się alpejskie masywy (wyróżnimy masyw Grossglockner, Brenta, Adamello, Ortles). Zejście ze szczytu na Forcella Marmolada wiedzie niestety tą samą drogą.

Niewątpliwie ferrata ta jest godna polecenia, a ponieważ prowadzi na najwyższy szczyt Dolomitów i pozwala kosztować się znakomitymi widokami należy do tych miejsc we Włoskich Alpach które naprawdę warto odwiedzić. UWAGA: Z Pian dei Fiacconi na szczyt Marmolady wiedzie również droga przez lodowiec, która w pobliżu szczytu łączy się z opisaną ferratą. Na drodze tej wymagane jest jednak posiadanie czekana, raków i liny- oraz umiejętność poruszania się po lodowcu!!!


Mapka



Strony przygotował Michał Kalisz
Regulamin Cookies
Ciekawe strony o górach
Beskidy - Noclegi, Kwatery - Ustroń, Szczyrk, Wisła         Góry w Polsce