Nasza strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce.
Witamy jest, 11/12/2017 16:13:32 + Twój Profil             
 
 
Via ferrata Zandonella

Skrót informacji

Dolomiti di Sesto, Croda Rossa di Sesto 2964 m.

Bardzo ciekawa wspinaczkowo i widokowo droga, poprowadzona południowymi urwiskami Croda Rossa di Sesto.

Miejsce

W środkowo-wschodniej części masywu Dolomiti di Sesto.


Długie i męczące podejście oraz ekspozycja.

Ocena       4,00

Czas przejścia

Rif. Lunelli- Rif. Berti: 1h,
Paso Monte Croce- Rif. Berti: 2h,
Rif Berti- początek ferraty: 2h,
Początek ferraty- Croda Rossa di Sesto: 2h,
Croda Rossa di Sesto- Prati di Croda Rossa: 2-2.5h,
Prati di Croda Rossa- Moso: 1h,
Razem: ok 7-8h



Noclegi

Rif. Berti, Rif. Lunelli

Sprzęt

kask + standardowy sprzęt autoasekuracyjny na via ferraty




Oceń

Trudności
Ocena       2,93
Głosy : 15       


Ogólna
Ocena       3,89
Głosy : 9       


Komentarz

Opis trasy i mapka (inne via ferraty)

Wspinaczka
Croda Rossa di Sesto (niem. Rodwand Spitze) to liczący 2964 metry, potężny, skomplikowany topograficznie masyw, położony we wschodniej części grupy Dolomiti di Sesto. Szczyt pokryty jest gęstą siatką dróg turystycznych, wśród których znajdziemy całkiem łatwe, jak i te bardzo wymagające, przeznaczone dla doświadczonych i dobrze przygotowanych kondycyjnie górołazów. Croda Rossa najbardziej okazale i wyniośle prezentuje się od północy, na przykład z okolic miejscowości Sesto. Od tej strony poprowadzono na wierzchołek łatwiejsze drogi, na ogół wykorzystywane do zejścia. Jednak najciekawsze ferraty, wśród nich nasza trasa, znajdują się na południu masywu.

Via ferrata Zandonella to jedna z najbardziej znanych i najciekawszych w całych Dolomitach, oferująca naprawdę niezłą wspinaczkę i świetne widoki. Przy tym jest to droga męcząca, wymagająca dobrego przygotowania i odporności na ekspozycje. Nazwa ferraty pochodzi od nazwiska włoskiego alpinisty, Mario Zandonella, który zginął wspinając się w rejonie Croda Rossa. Jego pamięci poświęcono tablice, znajdującą się przy początku naszej drogi. Punkt wyjścia stanowi schronisko Antonio Berti (1967), położone w rozłożystej dolinie Valle Popera. Dobrym rozwiązaniem jest nocleg w schronisku- skracamy wówczas podejście i możemy zachować więcej sił na samą wspinaczkę. Warto zwrócić uwagę, na znajdujące się w jadalni schroniska, zdjęcia, dokumentujące wizytę papieża Jana Pawła II w dolinie. Do Rif. Berti można dojść w godzinę ze schroniska Lunelli, szlakiem nr 101- żmudne podejście zakosami. Jeżeli dysponujemy samochodem warto zostawić go na parkingu, przy schronisku Lunelli. Do Rif. Berti prowadzi też bezpośrednia ścieżka, z przełęczy komunikacyjnej Monte Croce (1636)-około
Wspinaczka
2 godzin. Ze schroniska Berti ruszamy w kierunku północno zachodnim, ścieżką, oznaczoną numerem 101, mijamy niewielkie, morenowe jeziorko, i dochodzimy do grzbietu a właściwie moreny bocznej. Nią w górę. Cały czas towarzyszą nam piękne widoki, szczególnie na leżące po przeciwległej stronie doliny potężne szczyty Cima Undici (3092) oraz dostępny turystycznie Monte Popera (3045). Wkrótce natrafiamy na kamień, oznaczony czerwono zielonym znakiem. Tu odchodzi ścieżka do początku ferraty. W kilkanaście minut osiągamy to miejsce. Od Rif. Berti- 2 godziny.

Rozpoczynamy podejście łatwym technicznie trawersem, który doprowadza nas do bardziej stromego odcinka. Jego przejście ułatwiają niedługie drabinki. Po kilkunastu minutach rozpoczyna się kluczowy, najbardziej charakterystyczny odcinek ferraty. Wspinamy się prawie pionowo wzdłuż długiego żlebu, w dużej ekspozycji. Cały czas towarzyszy nam lina; skała jest bardzo pewna, lita, przez co podejście naprawdę wciąga. Po kilkudziesięciu minutach kończą się zasadnicze trudności, wychodzimy na sporą półkę skalną. Nią kierujemy się na przełączkę w grani. Z tego miejsca schodzimy nieco w dół. Do pokonania zostały jeszcze skałki podszczytowe. Ich przejście zajmuje kilkanaście minut i wychodzimy na oznaczony krzyżem, północny wierzchołek Croda Rossa, liczący 2935 metrów. Gnieździ się tu zazwyczaj tłum ludzi i ciężko jest znaleźć wolne miejsce na odpoczynek. Za to widoki są rewelacyjne! Zarówno na północ, na Alpy Austriackie, jak i na południe oraz wschód, na całą grupę Dolomiti di Sesto. Niestety, główny, wyższy wierzchołek nie jest udostępniony turystycznie. Po pierwsze
widok na grupę di Sesto
ze względu na kruchą skałę, a po drugie znajduje się na nim mnóstwo pozostałości z czasów I Wojny Światowej- fortyfikacje, murki z otworami do strzelania, a nawet druty kolczaste. Wszystko to świetnie widać ze szczytu północnego.

Jeżeli chodzi o zejście z Croda Rossy to zdecydowanie odradzam używanie ferraty Zandonnela jak również trudnej ferraty prowadzącej przez kocioł wschodni. Najlepszym rozwiązaniem jest zejście na stronę północną przez Coston di Croda Rossa lub przez Monte Castelliere. Obie drogi doprowadzą nas do Prati do Croda Rossa (1900)- obszernej polany położonej u stóp masywu. Zejście zajmuje około 2-2.5 godziny. Opuszczając sam wierzchołek należy zachować ostrożność, bowiem skałki podszczytowe są dość kruche. Z Prati di Croda Rossa schodzimy szlakiem nr 15, mało ciekawą drogą szutrową, przecinając co jakiś czas trasę narciarską, do miejscowości Moso di Sesto (1 godzina). Chcąc ułatwić sobie życie można skorzystać z dość drogiej kolejki gondolowej.

Via ferrata Zadonella uważana jest przez wielu za bardzo reprezentatywną, rasową drogę żelazną- dlatego właśnie cieszy się sporą popularnością. Bardzo polecam każdemu kto odwiedza Dolomity!

Mapka



Strony przygotował Michał Kalisz
Regulamin Cookies
Ciekawe strony o górach
Beskidy - Noclegi, Kwatery - Ustroń, Szczyrk, Wisła         Góry w Polsce